อยากให้ทุกวัน...เป็นวันสุข

ไม่อยากเป็นคนอารมณ์อ่อนไหว
ที่ไปรักใครง่ายดายเหลือเกิน
ที่ไปรักเธอไม่ทันจะรู้ตัว
ส่วนหนึ่งในใจของฉันก็กลัว
บอกกับหัวใจตัวเองทุกที
บอกมันทุกวันให้มันหยุดรักเธอ
รักแล้วก็ช้ำเปล่า ๆ ฉันรู้และพอเข้าใจ
เตือนตัวเองเอาไว้ ห้ามตัวเองเอาไว้ไม่ให้แสดงออกมา

*อยู่ใกล้กันยิ่งหวั่นไหว ห้ามใจตัวเองไม่ได้เลย
สั่งหัวใจให้เมินเฉย ไม่รู้ต้องทำยังไง
ใกล้เธอทำไมทุกครั้ง ใจมันสั่น ๆ
จิตใจของฉัน นั้นวุ่นวาย
ตัวของฉันควบคุมไม่ได้
เมื่อสุดท้าย หัวใจมันรักเธอ

ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน
แต่ก็ไม่ลืมเธอไปซักที
ตราบใดที่ฉันยังคงต้องหายใจ
จะปลอบตัวเองได้นานแค่ไหน
ว่าตัวฉันไม่มีใจให้เธอ
ว่าตัวฉันไม่เป็นไร ไม่เสียใจ
รักแล้วก็ช้ำเปล่า ๆ ฉันรู้และพอเข้าใจ
เตือนตัวเองเอาไว้ ห้ามตัวเองเอาไว้ ไม่ให้แสดงออกมา (ซ้ำ * ,*)               

ไม่รู้ทำไม ... ยิ่งอยากไปไกลจากเธอ

แต่หัวใจ ... มันกลับไม่ยอมฟัง

ยิ่งตัวไกล ... แต่เหมือนใจ ... กลับยิ่งใกล้

หัวใจเจ้ากรรม ... ทำไมไม่ยอมฟัง